Ölüm - qadın, Olumsa - Həyatsa kişi

(günümüzün qəm, həm də siyasi şərqisi)

Bu gün yenə
Ölüm gəldi yanıma

(Deyəsən, virtual yazarın İlham Pərisi başqa planetlərdən uçub gəlir...

Şəkilləri e-sintezləşdirdi: Artyazar-notbuk)

sordu halımı, gördü canımı,
məzələndi ruhumla,
aldı könlümü əlinə
köz basdı qəlbimə.

sevgimi zorladı,
bəxtimi oğurladı…
səsimə ün verən olmadı
ölüm özünü yormadı
sükutu səsləndirdi
həyat şərqimi dondurdu…
gozeldi, ölüm, qəşəngdi
onunla yatmağa, sevişməyə
dəyərdi,
kaş sən də duyaydın...

Ölümdən qorxsan əgər,
onunla sevişə,
ağuşuna düşə,
öpüşünə qərq olammazsan.

Həyatla müqayisədə,
ölüm qadındır, qağam…

Həyatın kədəri, qəmi,
problemləri, şeri,
zülməti, nifrəti,
dehşəti, sonu
o qədər acı, qaba, kobuddur ki,
o, ancaq kişi cinsindən ola bilər...

Ölümsə, gözəl bir məleykə,
onunla yatışmaq,
atışmaq,
sevişmək,
nə mutlu,
nə məlhəmli...

Bu gün ölüm yatağımda
mən onun üstündə,
(bəlkə, əksinə…)
o, içimdə...
onunla sevişirəm,
O isə məni həyat bilir:
qaba bir erkək...
əsl qaqaş...

Mənsə həm də sevilmək istəyirəm...
Ölümünsə ruhu yox, əfsüs:
ruhun beşiyi olan qəlbinin
döyüntülərindən uymaq istəyirdim
Ölümün.
fəqət, mumkunsuz...

Bu gün ölüm içimdə,
mənsə, onu ağuşuma sıxıram...
elə hey sonsuzluğa qədər
sevişmək istəyi ilə
alışıb yanıram...

O da yorulub
qeyrisinin yanına gedəmmir...
Məni sevir,
məndən enerji alır
məndən ilhamlanır...

Ehey, mən sənin deyiləm
hələ ki.
Həyatın quluyam,
Ölüm mələyim!

Məndən uzaq qaçammırsansa da
məni sevəyin bəs edir...

Bu gün mehmanım oldu
dəcəl, göygöz, nazlı
Ölüm...
məni sevdi,
məndən seviş payı qopartdı...

P.S.

Onunla izdivacımızdan
görən ABŞ-İran
savaşı başlanmaz ki?!