P.S. Bu hekaye oxumaq uchun deyil, sadece bu yazi gelende, yazmaq uchun elimin altinda en asan e-kaqiz  - Mail-ru.-daki ilk yazishdiqim sen oldun...

“Deli gunlerimin chalarlari” e@romanimin bir hissesi

Virtual qetl...

(e@hekayet)

Heyatima daxil olan ve oradan chixan
hamiya, xususen de A.-a

Gece bu qetl hadisesi bash verenden sonra, men bashimi – hem de ruhumu tamam itirdim. Hech inana bilmirdim ki, menim de elimden adam oldurmek geler. Onu qetle yetirende ele soyuqqanli idim ki, gel goresen: sanki, choxdan bu hadiseye hazirlashmishdim. Indiye qeder - atamin hemishe mene yoneli tessuflerden biri olmasin - elimden hech toyuq bashi kesmekde gelmirdi...
Eslinde sheherde toyuq bashi kesmek neinki menim, butun meqapolis insaninin aqlindan bele kechmez...
Ne ise, ele tezece onu qetle yetirmishdim ki, butun ruhum qilinc kimi varliqimi kesmeye bashladi...
Gozumu qan tutmushdu, aqzim-dilim qurumushdu. Men kiminse heyatina son qoymushdum: buna haqqim chatirdimi?!

...Sehere qeder gozume yuxu getmedi: dan yeri sokulende ozumu tengenefes ona chatdirdim:
- Bu duyqularin meni qatile chevireceyine inanirdim, amma bele tez bir zamanda...
Hichqiridim ve ichimdeki qara enerjini boshaltmaq istesem de, ruhumun aqrilarinin qarshisinda teslim olmurdum.
- Axi men onu dunyalar qeder sevirdim: meger sevgi ile olum bir-birine uyushur?
Ne danishdiqimin ferqinde deyildim...
O ise hemisheki kimi altdan-alta gulumseyir, qeyri-adi baxishlariyla qelbimi deshmeyinde idi.
- Bir soz de: ne lallanmisan - sen de yaxshi anlayirdin ki, bu sevgi menden otru duyqular modeli, yasham sinaqi, ruhumdan otru ise mezelenmek idi... Belke de deli dunyamizdan aralanmaq uchun qurashdirdiqim yasham modeliydi, kim bilir?!
- Aha...
- Bes niye men onu oldurdum?
- Sen onu her gun az-az, yavash-yavash boqurdun onsuz da...
- Niye, niye axi?! Demeli, sen bilirdin? Neychun bu qetlin qarshisini almadin?
- Onsuz da mene qulaq asan deyildin.
- O oldu ve menim uchun dunya itdi: ele bir alem ki, ichinde yalniz o ve ozum vardim...
- Onun raziliqini almishdin, ruhunu yaratdiqin dunyada esir saxlamada meger haqliydin???
- O mene lazim idi...
- Bes o yaziqin heyati, duyqulari, sene qarshi soyuqluqunu nezere almirdin? Sen anlayirsan ki, sevgin onun da, senin de el-qolunu buxovlayib her ikinizi uchuruma aparirdi?
- Men ona sevgimi ermeqan edirdim.
- Bes o isteyirdimi bu hediyyeni?
- Menim sevgim ruhumun boyuk bir parchasiydi: belke de butov ruhum idi...
- Ve sonda da sevgin ilan kimi onu chaldi!!
- Seni menevi yardim almaqdan otru aramisham. Sense menim uchun filosofluq-psixoloqluq edirsen. Qelbinde bir qram da duyqu yoxdur senin. Senin damarlarinda qan yix, koka-kola axir...
- El chek canimdan: onun canina qesd edende menimle sherikli oldurmemisen ki, indi dushmusen ustume...
- Men seni en yaxin derddashim bildim.
- Canim, eger kiminse heyatina son qoymusansa, get polis idaresine, qetl toretdiyini boynuna al, belke cezani yungulleshdirdiler...

Dehshet, yeni men bu qelbibuza da ichimdekileri anlada bilmerem???

- Men gece onun canina qesd edenden sonra yaman yungulleshdim: choxdanki aqrilar ruhumu terk etdi, evezinde ise butun varliqimi gunah basqisi tutdu.
- Sen hele ustelik hem de manyakmishsan?
- Besdir, senin mezelenmelerin hayinda deyilem: de gorum, mene ne komeyin deye biler?
- Ne bilim?
- Basha sala bilirem, seni?
- Bele de.
- Yox, men onsuz yashaya bilmerem.
- Boshla gorum, her problemin hellini zamanin ohdesine at.
- Men ozume de gerek qesd edeydim...
Metbexdeki bichaqi qoluma chekende, onun mohkem elleri bileyimden sixdi...
- Bashina hava gelib, ne edirsen?
- O, menim heyat menama chevrilmishdi, sense anlamaq iqtidarina deyilsen. Qaban kimi bir sheysen.
- Sen lap aqini chixarirsan. Her gun belece meni de yorursan, oz ruhunu da zinhara getirirsen...
- Men seven ruhumla, qelbimle, varliqimla, hech canimla da bacara bilmirem. Neye, kime lazimam? Ne bu dunyada, ne de o dunyada yerim yoxdur: hami kimi cennete deyil, cehenneme dushmek dileyimi Yaradana chatdirmisham. Tanri ise indiye qeder de hech bir isteyimi yere chirpmayib...
- Deyesen xeste ruhun kimi bashina da hava gelib...
- Sevgi ruhla baqli bir sheydir: duyqularin cemi, hisslerin toplusudur o. Varliqinin bir hissesidir, ruhunun enerjisidir...
- Indi sen burada qizilgule vurulmush bulbul kimi ceh-ceh vurmaq xulyasina dushmusen.
- Men o sevgini xeyallarimda ruhumun ishiqiyla suvarirdim, sonda ise onu qana boyamaqa mecbur oldum...
- Yuz faiz senin bashina hava gelib.
- Heyat, sen nesen axi, sevgisiz susuz deyirman: - bu ifade haradan geldi aqlima - elesi ki, ichinde adam kor olur, qiradan ise her shey asan ve gozel gorunur...
Ozum de hiss etdim kil, artiq qatiqlayiram…

************************************************************
(bundan sonraki hisseleri yazmaqa sadece vaxtim qalmadi - saat 23:30-dur ve men ish yerimden sivishib saat 24 00-da qapilari sernishinlerin uzune chirpilan metroya ozumu chatdirmaliydim, deye yazinin ortasina bir e@-qesd etdim…)

************************************************************

- …De gorum axi kimi oldurmusen???
- Seni: senin ichimdeki eksini qetle yetirmishem...
- Yuxuda?
- Yox, ruhi -virtual heyatimda...
- Men seni baqishlayiram.
- Lazim deyil, artiq gecdir... Menim o dunyaya biletim var...
Elimdeki ureyimden infarkt kechirmeyim haqqinda tibbi muayinenin son neticeleri qeyd olunmush kaqizi ona uzatdim ve gozlerimi yumdum...
Choxdan bele rahat yatmamishdim...

Baki, 27.04.07